آرامش زندگی
به نام خدا، جستجوی سبک زندگی آرامآرامش زندگی
به نام خدا، جستجوی سبک زندگی آرامغنای روانی؛ راز آرامشی که همیشه دنبالش بودیم!
چقدر پیش اومده که همه چیز تو زندگیت ظاهراً خوب باشه، اما یه چیزی تو دلت کم باشه؟
چرا زندگی برایمان رضایتبخش نیست؟
روانشناسان غنای روانی را راز زندگی خوب میدانند.
چرا زندگی برایمان رضایتبخش نیست؟ چرا برخی افراد حتی وقتی زندگی شاد و به ظاهر معناداری دارند، احساس رضایت کامل نمیکنند؟ غنای روانی یعنی رفتن به مسیری که در آن، تجربههایی را درک میکنی که ذهنات را به حرکت درمیآورند، کنجکاویات را شعلهور میکنند و دیدگاهت نسبت به دنیا و خودت را دگرگون میسازند.
غنای روانی یعنی چی؟
یعنی اینکه بتونی با تجربههای جدید، چالشهای ذهنی و گاهی سختیها، خودت رو بهتر بشناسی و رشد کنی.
نمونه هایی از چنین تجربههایی:
- مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه و کمک به دیگران با هدف گسترش محبت و همدلی
- شرکت در پروژههای هنری و پژوهشی که ذهن را به چالش میکشند
- یادگیری مهارتهای دشوار مانند موسیقی، نقاشی یا نویسندگی
- نوشتن روزانه برای ثبت احساسات، تفکرات و رشد درونی
- گذراندن وقت در طبیعت برای ارتباط با آرامش و زیباییهای جهان
- یادگیری زبانهای جدید که دریچههای تازهای به فرهنگ و اندیشه باز میکند
- سفر به محیطهایی با فرهنگهای غنی و متفاوت
- تمرین منظم مراقبه و خودآگاهی برای شناخت بهتر خود و خدا
- تمرین صبر و شکرگزاری در مقابل چالشهای روزمره
- مشاهده آثار هنری و فیلمهای عمیق که ذهن را به تفکر وا میدارد ...
غنای روانی، اما در مسیر آرامش
هر تجربهای خوب نیست!
باید مراقب باشیم که این جستوجو برای تجربههای تازه، باعث نشه اخلاق، سلامت یا آرامش خودمون و دیگران رو به خطر بندازیم.
نباید مغزمون رو با کلی اتفاق پراکنده و بیهدف پر کنیم؛ چون آرامش از تأمل و عمق میاد، نه شلوغی ذهن.
و مهمتر اینکه، این راه نباید بهانهای باشه برای فرار از مسئولیتها و رابطههای واقعی که بهمون حس زندگی میدهند.
رانندگی آرام و بیتنش = موثر در حفظ آرامش زندگی در دنیای پرشتاب امروز!
یکی از عوامل مهم در حفظ آرامش زندگی در دنیای پرشتاب امروز، داشتن رانندگی آرام و بیتنش است.استرس، خشم و ناراحتی در حین رانندگی، تأثیرات منفیای بر روحیه و کیفیت زندگی روزمره ما دارد و نهتنها خودمان، بلکه اطرافیان و حتی غریبهها را نیز درگیر میکند.
صبح سوئیچ ماشین را برمیداری، تصمیم داری آرام و محتاط رانندگی کنی...
اما ناگهان کسی جلویت میپیچد، بیاحتیاطی میکند یا بوق ممتد میزند!
عصبانیتت شعلهور میشود، تو هم رفتار تندی نشان میدهی، و این زنجیرهی خشم به دیگران منتقل میشود.
در نتیجه، روزت را با ذهنی آشفته و اعصابی خراب میگذرانی. شاید حادثهای هم رخ دهد، یا کلامی تلخ بگویی که بعداً پشیمان شوی و بگویی: «دست خودم نبود! اعصاب برام نذاشتن!»
اما آیا واقعاً چارهای نیست؟
سوئیچ خودرو، تنها یک ابزار برای روشن کردن ماشین است! اما اگر....
اگر هنگام روشن کردن خودرو، خشم نیز در ذهنمان فعال شود، این سوئیچ میتواند به یک سلاح خطرناک تبدیل شود.
اگر تاکنون از حوادث تلخ در امان ماندهایم، باید شکرگزار باشیم و تصمیم بگیریم که از این پس، «از سوئیچ ساده، سلاح سرد خطرناکی به نام سوئیچ خشم» نسازیم.
1) مسئول رفتار خودت باش
با خودت عهد کن که «من مسئول رفتار و واکنش خودم هستم».
خشم دیگران نباید کنترل آرامش تو را از بین ببرد. قرار نیست هر بیادبی یا سبقت و تخلف نابجایی از طرف دیگران، تو را از مسیر آرامشت خارج کند.
2) راه بده و عبور کن
رانندگان عجول را راه بده. تو مأمور اصلاح رفتار دیگران نیستی. وارد بازی «کلکل» نشو. بگذار بروند، تو آرام بمان.
3) غر نزن، انرژی مثبت بده
غر زدن تنها خشم تو را تشدید میکند و روحیه سرنشینان را هم خراب میکند. بهجای آن، یک صلوات بفرست، یک شعر بخوان یا به موسیقی ملایم گوش بده.
4) احساس شکست را کنار بگذار
در رانندگی، برد و باخت معنایی ندارد. اگر وارد رقابت خطرناک شوی، یا تصادف میکنی، یا به دیگران استرس میدهی، یا خودت دچار ترس و حس باخت میشوی. پس راه بده و بگذر؛ ارزشش را ندارد.
5) رفتارهای خطرناک را کنار بگذار
اگر به مرور زمان عادت کردهای که ویراژ بدهی، بیدلیل با دیگر رانندگان کلکل کنی، بوقهای بیمورد بزنی، بیملاحظه جلوی دیگران بپیچی، به عابران پیاده (بهویژه هنگام عبور از خطکشی عابر پیاده) راه ندهی، در ترافیک زود خسته و کلافه شوی، مدام غر بزنی یا حتی خداینکرده هنگام رانندگی ناسزا بگویی، وقت آن رسیده که این عادتهای نادرست و خطرناک را کنار بگذاری. نگو «نمیتوانم!» — هر کسی مسئول رفتار خود است و باید بر خودش و واکنشهایش کنترل داشته باشد.
مصداق رانندگی خطرناک!
در حال رانندگی هستید و فاصله ایمن از خودروی جلویی را حفظ کردهاید. ناگهان راننده کناری قصد دارد به صورت خطرناک وارد این فاصله شود.
واکنش اول شما:
فاصله ایمن را کمتر میکنید تا به او اجازه این کار را ندهید! عصبانی میشوید و در ذهن خود فکر میکنید «اجازه نمیدهم!» اما این واکنش خطرناک است، چون به خودروی جلویی خیلی نزدیک میشوید و احتمال تصادف شدید بالا میرود. ممکن است خودروی جلویی ناگهان ترمز کند و تصادف زنجیرهای رخ دهد که جان و مال شما به خطر بیفتد. همچنین احتمال دارد راننده کناری ناگهان به جلوی شما بپیچد و شما کنترل خودرو را از دست بدهید و حادثهای جدی اتفاق بیفتد.
واکنش دوم شما:
با آرامش و به تدریج، طوری که به خودروی پشت سری مزاحمت ایجاد نکنید، سرعت خود را کمی کاهش دهید تا راننده پرخطر از مسیر شما دور شود (البته مراقب باشید که ترمز ناگهانی و شدید نگیرید). سپس با آرامش به رانندگی ادامه دهید. اگر راننده پشت سری با بوق یا علامت اعتراض کرد، با یک حرکت دست و یک عذرخواهی مودبانه، آرامش را برای خود و دیگران حفظ کنید.
ما الگوی کودکانمان هستیم!
بیایید فرهنگ آرامش را از همان کودکی در آنها نهادینه کنیم. کودکان با دیدن رفتارهای خشن و خطرناک هنگام رانندگی، این رفتارها را الگو قرار میدهند و در بزرگسالی نیز چنین رفتارهایی را بروز خواهند داد. این موضوع فقط در رانندگی نیست، بلکه در تمام جنبههای زندگیشان تأثیرگذار است!
رانندگی، فقط یک جابجایی ساده نیست؛ بخشی از سبک زندگی ماست.
آرام رانندگی کنیم تا زندگیمان آرامتر باشد.
توصیه می شود برای ترویج رانندگی آرام از وبلاگ "کمپین 60" بازدید نمایید:
سینه گشاده! سعه صدر! تشریح! آناتومی!
به نام خداوند بخشاینده مهربان
# سینه گشاده
# تشریح بدن بی جان (آناتومی)
# نی سازی
# قورساخلی (اصطلاح ترکی)
# أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ
# قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی
أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ: خطاب به پیامبر اکرم (ص): آیا براى تو سینه ات را نگشاده ایم! مفهوم شرح صدر یا گشادن سینه چیست؟!
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی: دعا و درخواست حضرت موسی (ع) از خداوند رحمان موقع رفتن پیش فرعون: خدایا! سینهام را برایم گشاده گردان! مفهوم شرح صدر یا گشادن سینه چیست؟!
سینه گشاده: سینه گشاده آن قدر بحث مهمی است که در شأن دو پیامبر اولوالعزم در قرآن مجید مطرح شده است! مفهوم سینه گشاده شده و به عبارتی صدر گشاده شده و به عبارتی دیگر صدر شرحه شرحه شده چیست؟!
قورساخلی: (در ترکی به کسی که صبرش زیاد بوده و حوصله فراوان دارد و تحملش در برابر مشکلات و مسئولیتها بالا است و خلاصه کلام سعه صدر دارد، قورساخلی می گویند. قوراساخ به معنی معده است و به عبارتی به همان سینه یا درون انسان اشاره دارد. در متن بالا هم خواندیم که در قرآن نیز به پیامبر اکرم (ص) خطاب شده است که " آیا براى تو سینه ات را نگشاده ایم!") مفهوم قوراساخلی و به عبارتی سینه گشاده چیست؟!
تشریح بدن بی جان (آناتومی): تشریح بدن بی جان شاخهای علمی است که به آموزش آناتومی و بررسی بدن انسان و گاهی سایر موجودات میپردازد. این شاخه به آموزش پزشکان، دانشجویان پزشکی و پژوهشگران کمک میکند تا ساختار بدن، عملکرد اعضا و ارتباط آنها را شناسایی و درک کنند. در این شاخه، بدن بی جان انسان یا حیوانات را با کمک برش ها و فراهم کردن زمینه مناسب برای مشاهده و تجزیه و تحلیل به صورت دقیق و دقیق بررسی می کنند. خلاصه کلام آن که بدن بی جان را شرحه شرحه (تشریح) می کنند و کل اعضا و جوارح درون را بیرون می آورند و به عبارتی درون سینه بدن بی جان را خالی و گشاده می کنند. سینه گشاده بدن بی جان، سینه ای خالی از اعضا و جوارح درونی است! مفهوم شرحه شرحه کردن همان تکه تکه کردن است! (مشابه قصابی که گوشت را تکه تکه و به عبارتی شرحه شرحه می کند).
نی سازی: یک گام مهم در ساختن نی آن است که باید درون نی خالی شود تا دم نی نواز بتواند از آن عبور کند و آهنگ دلنواز تولید کند! پس اگر درون نی خالی نباشد و به عبارتی گشاده نباشد، نی نواز نمی تواند در آن بدمد! پس درون نی باید خالی و به عبارتی گشاده شود تا منتظر عبور نفس نی نواز از درون نی و تولید نوای دلنواز باشیم! به عبارتی دیگر باید درون نی، شرحه شرحه (تکه تکه) شود و بیرون ریخته شود تا سینه نی گشاده شود!
***********************
صدر چیست؟ "صدر" یک کلمه عربی است، معادل فارسی آن "سینه" و به عبارتی دیگر "درون انسان" است.
سعه صدر چیست؟ معادل فارسی عبارت "سعه صدر" همان "گشادگی سینه یا سینه گشاده" است.
شرح صدر چیست؟ معادل فارسی عبارت "شرح صدر" همان "گشادن سینه" است.
چرا خداوند حکیم به پبامبر اکرم (ص) ناز می کند که أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ (آیا براى تو سینه ات را نگشاده ایم؟)
چرا حضرت موسی (ع) از خداوند می خواهد که رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی (خدایا! سینهام را برایم گشاده گردان!)
***********************
***********************
آیا این من بودم!؟ وقتشه که "منیت" را شرحه شرحه کنی!
به نام خداوند بخشاینده مهربان
انسان باشخصیتی هستید. برای خودتان اسم و رسمی دارید. آوازه آرامش و اخلاق هستید! اما گاهی سر مسائل کوچک در خانواده یا جامعه از کوره در می روید! بسیار عصبانی و خشمگین شده و رفتاری خشن از خود بروز می دهید. بعدا که به خود می آیید، به خود می گویید آیا این من بودم!
مثال: در نانوایی با وقار تمام ایستاده ام.
شخصی سعی دارد نوبت را رعایت نکند.
خود را اهل نظم می دانم و از هر آنکه نظم را به هم می زند بیزارم.
حال در ذهن تصمیم می گیرم که او را ادب کنم! مودبانه اعتراض می کنم،
او بسیار بی شخصیت است و پاسخ بی ادبانه ای می دهد.
"من" درونم شعله ور می شود!
چنان پاسخ تندی می دهم که کار به درگیری هم می رسد! شاید کار به جاهای باریک هم بکشد و اتفاقات بسیار ناگواری رخ دهد!
بعد درگیری کمی فکر می کنم و می گویم آیا این من بودم؟ آیا این رفتار زیبنده من بود! همه که مرا به اخلاق مداری می شناسند! چرا چنین کردم!
راه حل : در مواجهه با انسان های بی شخصیت و نادان و بروز رفتارهای ناسالم از طرف آنها لازم نیست خود را ناظم بدانید و برای "ادب کردن آنها" اقدام نمایید. تکلیف ادب کردن آن شخص را به تقدیر بسپارید. او در مواجهه با انسانهای بی شخصیتی در حد خودش ادب خواهد شد! نگذارید "من" های درونتان شعله ور شود و سطح شخصیت شما را به سطح شخصیت او تنزل دهد!
بیایید مثل یک قصاب که گوشت را شرحه شرحه می کند ما نیز "من"ها و به عبارتی "منیت" های درون خود را شرحه شرحه نماییم تا سینه مان از "من" ها خالی شده و با یاد خدا پر شود! رب اشرح لی صدری!
***********************
دسته بندی انسانها از نظر منیت:
1-انسان های خشن: انسان هایی که "من" ها و به عبارتی "منیت" ها در درونشان بسیار قوی هست. شما از چنین افرادی انتتظار رفتارهای نامناسب و خشن دارید. تکلیفشان با خودشان مشخص است! تکلیف بقیه هم با آنها مشخص است!
2-انسان های آرام: انسان هایی که "من" ها و به عبارتی "منیت" ها در درونشان ضعیف است. اما بعضی از "منیت"های خفته، گاهی چنان زبانه می کشند و شعله ور می شوند که خود انسان و بقیه را متعجب می کنند و این جاست که می گوید آیا این من بودم؟ بقیه نیز می گویند آیا این فلانی بود!
3- معصومین: انسان هایی که منیت ندارند و درونشان کلا پر از یاد خداست که همان معصومین علیهم السلام هستند.
سئوال؟ دسته دوم که انسانهای باشخصیت و نازنینی هستند، چه کنند که "من" درونشان زبانه نکشد و شعله ور نشود و بعدش مجبور نشوند به خود بگویند که آیا این من بودم؟
جواب سئوال: جواب سئوال در همن کلمه "من" در روی سئوال "آیا این من بودم؟" مستتر است! خوب شرحه شرحه اش کن "منیت" را! رب اشرح لی صدری!
***********************
آیا این من بودم! این رفتار از من سر زد؟! چنین رفتاری زیبنده من بود؟!
گاهی رفتارهایی از ما که مدعی زندگی آرام و شخصیت مداری هستیم رخ می دهد که بعد از وقوع آن رفتار در کمال ناباوری به خود می گوییم آیا این من بودم؟! من را که همه انسان با شخصیتی می شناسند، پس چرا چنین کردم که نباید می کردم! "منیت" باعث شد تا چنان واکنش و رفتار نامناسبی از خود بروز دهم که در کمال ناباوری از خود شاکی شوم و بگویم آیا این "من" بودم؟!
امان از دست "من"، امان از دست "منیت"! شرحه شرحه اش کن! دورش بریز از درون! دورش بریز از سینه تا سینه ات از منیت ها خالی شده، فقط با یاد خدا پر شود و در زندگی به آرامش برسی! رب اشرح لی صدری!
***********************
داستان ۹۹ سکه ی طلا
روزگاری پادشاهی که بر سرزمینی پهناور حکم میراند، با وجود تمام داراییها و اقتدارش، از زندگی خود رضایتی نداشت. اما حتی خودش هم علت این نارضایتی را نمیدانست. یک روز، هنگام قدم زدن در کاخ سلطنتی، هنگامی که از کنار آشپزخانه میگذشت، صدای ترانهای شاد به گوشش رسید. کنجکاو شد و به دنبال صدا رفت. در آشپزخانه، یکی از آشپزها را دید که با چهرهای پرنشاط و شاد در حال کار کردن بود.
پادشاه با شگفتی پرسید:
چرا اینقدر شاد و خرسندی؟
آشپز پاسخ داد:
قربان، من فقط یک آشپز سادهام. تلاش میکنم زندگی شاد و آرامی برای همسر و فرزندانم فراهم کنم. خانهای کوچک داریم که برایمان کافی است. خوراک و پوشاکمان نیز فراهم است، و به همین دلیل از زندگیام رضایت دارم.
پادشاه که همچنان از این پاسخ در شگفت بود، ماجرا را با وزیر خود در میان گذاشت. وزیر لبخندی زد و گفت:
قربان، این آشپز هنوز عضو "گروه ۹۹" نشده است. اگر او به این گروه نپیوندد، همینطور شاد و خوشبخت خواهد ماند.
پادشاه پرسید:
گروه ۹۹ چیست؟
وزیر پاسخ داد:
اگر میخواهید مفهوم گروه ۹۹ را درک کنید، باید پیشنهادی را اجرا کنید: یک کیسه با ۹۹ سکه طلا را مقابل در خانه آشپز بگذارید. نتیجه را خواهید دید.
پادشاه دستور داد همان شب کیسهای حاوی ۹۹ سکه طلا در جلوی خانه آشپز قرار دهند.
وقتی آشپز پس از پایان کار به خانه بازگشت، کیسه را دید. با شگفتی آن را برداشت و به اتاق برد. وقتی کیسه را باز کرد و سکههای طلایی را دید، ابتدا حیرتزده شد، اما سپس از شدت خوشحالی فریادی از شادی برآورد.
آشپز شروع به شمردن سکهها کرد: ۹۹ عدد! اما چرا ۱۰۰ سکه نیست؟ نکند اشتباهی رخ داده باشد؟ دوباره و دوباره شمرد، اما باز هم همان ۹۹ عدد بود.
فکری در ذهنش جرقه زد: "یک سکه کم است! چرا کامل نیست؟" او تمام اتاقها و حتی حیاط را زیر و رو کرد تا شاید سکه صدم را پیدا کند، اما جستجویش بینتیجه ماند.
آن شب، آشپز با دلی شکسته تصمیم گرفت که از فردا بیشتر کار کند تا سکه صدم را به دست آورد و ثروتش را کامل کند.
روز بعد، بهخاطر کار زیاد شب قبل، دیر از خواب بیدار شد. همین امر باعث شد از همسر و فرزندانش گله کند که چرا او را به موقع بیدار نکردهاند.
دیگر آن آشپز شادمان دیروز نبود. آواز نمیخواند و تنها تمام وقتش را به کار و تلاش بیوقفه اختصاص میداد.
چند روز بعد، پادشاه که تغییر آشپز را دیده بود، علت این تحول را از وزیر جویا شد.
وزیر با آرامش پاسخ داد:
قربان، اکنون این آشپز رسماً به عضویت گروه ۹۹ درآمده است. اعضای این گروه، افرادی هستند که فراوان دارند، اما هرگز راضی نیستند. آنها به سختی کار میکنند تا چیزی بیشتر به دست آورند، اما هیچگاه احساس خشنودی نمیکنند، چرا که ذهنشان همیشه درگیر چیزی است که ندارند. در این مسیر، شادی و آرامش خود را از دست میدهند. و این همان چیزی است که این افراد را به اعضای گروه ۹۹ تبدیل میکند.
آری در وجود هر انسانی "من های" خطرناکی مانند "حرص" و "حسادت" وجود دارد که دست به دست هم می دهند و با تمرکز بر نداشته های انسان و حسادت به داشته های دیگران، آرامش را از انسان سلب می نماید و باعث رنج و ناراحتی می شوند! این جاست که لازم است بگوییم "رب اشرح لی صدری" :
خداوندا، "من ها"ی وجودم را شرحه شرحه کن و سینه ام را بگشا تا فقط با یاد و نور تو پر شود و به آرامش برسم. الهی آمین!